Soms is het loodzwaar om ziek te zijn. Maar soms… Dat is niet waar. Soms is altijd. Het is en blijst morilijk om niet meer beter te wordn. Zelfs op dagen waarop alles goed gaat moet ik slikken en doorbijten. Ik weet het nu wel is misschien vaak misplaatst. En ik kan er mee omgaan, dat kan ik wel zeggen. Maar.
Zonder negatief te zijn zeg ik dat het moeilijk is of misschien zelfs onmogelijk om een zorgeloos en gewoon leven te leiden. Want, eerlijk is eerlijk, mijn leven is niet gewoon en ook niet voorspelbaar. En zo moeilijk zelfs dat er, ja zelf in mij, daglijks iemand door de knieen moet.
Zoals ik een korte tijd geleden al zei is het gewoon te moeilijk.Ik krijg het niet voor elkaar gebokst om het helemaal zelf te doen en stiekem ben ik ook enigszins ongerust. Zoals het nu gaat moet het niet gaan. Boven aan mijn lijstje stond mijn ongerustheid. Ik ben boos en angstig en aggressief en het gaat niet goed. Er moet wat gebeuren…
Volgende week heb ik een intake bij de psychiater.
En hoe ik me nu voel? Opgelucht, maar niet veel beter. Maar dat komt wel weer. Zeker te weten. En voor nu zeg ik ook: maar verder gaat alles goed!
jij kan je hier doorheen slepen ! Jij bent sterk jij bent mijn zus !
Lieve Sas!
Je bent sterk en zoals je broer al zegt je sleept je er wel doorheen.
Dikke knuffel voor jou!
Liefs
Sonja