De temperaturen gaan weer om laag, de wind laat weer van zich horen en mijn stationair draaiende dieselmotertje begint weer op stoom te komen. Ik heb de eerste versnelling weer gevonden. De afgelopen maand(en) was het niet bar met mijn productiviteit. Er was vanalles maar niet dat wat ik wilde. Maar nu… Nu ben ik weer op gang. Of, nou ja… Het begint er op te lijken.
Fysiek kan ik de wereld weer iets beter aan (al heb ik nu weer een halve blaasontsteking te pakken). En dus volgt mijn denk en doe motertje braaf op het mentale vlak. Er is weer ruimte voor actie in de taxi en vaart in de tent. Mijn vermoeidheid is nog wel een sta-in-de-weg voor echt 100% productiviteit, de rem word er snel op gegooid door wazig zicht, een pijnlijk of uitgeput aanvoelend lijf en meer van dat op medisch-technisch vlak. Maar omdat het verder goed gaat lukt het me aardig weer te beginnen.
Een planning maken dus. En de juiste mensen mailen. En dan echt gewoon aan de slag. Doen. Durven. En dan komt de waarheid vanzelf. Nog even hard werken en dan komt er een droom uit. Afgestudeerd zijn. En dan werken, ofzo… Misschien eerst eens beginnen met vijwilligerswerk als voorlichter. Ofzo.
Nu dus eerst: een planning, mailen en gewoon aan de gang!
