Mijn bloed is goed. De Hb-waarde is weer gestegen. Mijn bloed is goed. Bij het lezen van de mail van mijn neurologe voel ik dat het me toch wel erg hoog zat. De afgelopen dagen en de tijd na de vorige bloeduitslag, waarbij mijn Hb-waarde met 0,5 gedaald was. Ik was rustig, relaxt en ik zou bijna zeggen zonder zorgen. Maar nu er een fijn mailtje met positief nieuws van mijn neuroloog op mijn scherm verschijnt moet ik toch bijna even een beetje huilen.
Stiekem is het toch een hele opluchting dat alles toch gewoon stabiel is. Het ‘wat als’ monster kruipt weer terug in zijn donkere holletje. En ik moet even tegen mezelf zeggen dat het dus echt gewoon goed met me gaat. “Het gaat goed met je Sas, het gaat echt goed met je!”
Huilen is goed als het moet denk ik altijd maar. De laatste tijd hoef ik niet zo vaak meer te huilen als vorig jaar. Het leven lacht me toe, mijn bloed is goed en de zon schijnt (althans dat is de bedoeling) 
