De tijd vliegt. Soms duurt een uur bijna een dag of een dag slechts een uur. De laatte tijd ben ik me erg bewust van de tijd die voorbij is gegaan. Zomaar voorbij. Het is alweer 1 februari 2010 vandaag, op 1 februari 2008 was mijn laatste terugval en de start met mijn huidige medicatie.
Nu ik dit typ voel ik me ineens oud. De tijd is voorbij gevlogen en er is zo ontzettend veel gebeurd tussen 1 februari 2008 en 1 februari 2010. Jeetje. Zo ontzettend veel. En dat terwijl ik soms het gevoel heb dat er nul komma nul actie in mijn leven is. Gevlogen is de tijd, als een malle, hard, veel, snel en tegelijk met een slakkengang.
Verder dan concluderen dat de tijd omgevlogen is kom ik niet. Alhoewel, in mijn hoofd ratelt het gebeurtenissen. Ik weet het allemaal nog exact. Mentaal is het niet zinnig om alles weer op te halen, ik ben sterk maar… Op die manier met het verleden aan de haal gaan is nog net een brug te ver.
Laten we het er op houden dat de tijd gevlogen is, uitgevlogen, het was goed, beter, best en vooral ook zinnig. Alles wat gebeurd is heeft me gebracht waar ik nu ben en daar ben ik best tevreden mee.
Ik heb Devic, gekke ogen en een supersonische rolstoel. Maar verder gaat alles goed 
