Waarom lukt het nou nog niet? Afstuderen met een ritme waarmee je niet gewend bent om te gaan als het om schoolwerk gaat is lastig. Naast het eeuwige maar eindige gevecht wat iedereen heeft met zichzelf wanneer je bezig bent met het aafronden van je studie ben ik tegenwoordig ook gezegend met een chronische aandoening die niet meehelpt.
Het is allemaal heel simpel. Maar ja… Ik moet het ‘gewoon’ doen. En ik hik dus nogal aan tegen dat doen. Nou deed ik dat altijd al, ophikken tegen doen en doorzetten, moet ik eerlijkheidshalve bekennen. Ik kan plannen. Plannen maken, plannen opschrijven, plannen uitwerken. Maar dan…
Doen is eigenlijk niet zo moeilijk. Doen en doorgaan, doorzetten is wel moeilijk. Wanhopig word ik er soms van… Moeilijk vind ik het en bezwaren zijn er in overvloed om het niet kunnen en niet doen te verantwoorden. Natuurlijk zijn die bezwaren de helft van de tijd compleet ongegrond of vinden hun oorsprong bij de zoektoch naar excuses…
Je begrijpt, dit verhaal leid naar het starten met een einde maken aan alle schoolse omzwervingen. En dat gaat nu dus echt zo xonsequent mogelijk van start gaan. Echt, Ik ga het doen…
You go girl!
Ik zit ook thuis, heb namelijk een erg slimme actie gehad gisteravond. Was op weg naar huis met mn scooter toen er opeens een ventje op een fiets zonder licht uit een straatje kwam zeilen (terwijl hij haaientanden had staan)… dus ik had 2 opties, of keihard remmen en dus op mn bek gaan, of dat ventje aanrijden.
Naja dus maar de minst kwaaie gekozen en enorm hard op mn snufferd gegaan met mn scooter (die lekkere kapschade heeft nu)…
Ventje was ook nog zo aardig om gewoon door de fietsen, lekker dus
Eerst leek t wel mee te vallen, dus ik op de scooter geklommen die t gelukkig nog deed en naar huis gereden. Moest nog 5 min, dusja. Onderweg begon mn linkervoet echt extreem veel zeer te doen…
Toen ik thuis was kon ik niet meer op mn linkervoet staan, naar binnen gestrompeld en meteen ijs erop.
Het deed echt suuuper veel zeer aan de binnenkant van mn voet, de scooter is daar ook echt op gevallen… naja mn linkerknie werd ook helemaal dik en blauw (en is mega stijf nu en doet best zeer)…
Vanacht had ik naar de wc gelopen en kon ik daarna gewoon niet meer slapen van de pijn, dus frans ff 2 ibuprofen laten halen en toen sliep ik na 1,5 uur weer gelukkig.
Kortom, kneusje zit nu thuis en kan niet werken. Ben nog wel naar de huisarts geweest, die zei dat ik m zwaar gekeusd heb en 1 week rust moet houden. En wat kan barbara dus echt niet: rust houden! Bleeeeegh! Ben t nu al beu!
Dus ik hobbel een beetje door t huis en zit geregeld met mn pootje omhoog. Als ik gewoon zit doet t niet echt zeer, maar ik kan niet op de binnenkant van mn voet steunen en mn voet optillen doet echt mega veel zeer.
Morgen ook nog thuis en hopelijk kan ik maandag weer een beetje gaan werken….
Bah! Heb hier echt een hekel aan!
Kusjes Bar