Een mooi woord, vind je niet? Het is de Latijnse benaming voor de kleine hersenen. Voordat ik to the point kom zal ik nog even vertellen dat het kennelijk niet ging zoals ik dacht dat het ging.
Niks niet bijwerking van, nis niet gewoon even niet goed. Die trillende handen, meer problemen met zien en wat al niet meer komen dus hoogstwaarschijnlijk wel echt ergens door. Mijn neuroloog denkt dat er gerotzooi is in dat cerebellum. En daarom wil ze graag dat er een nieuwe MRI gemaakt gaat worden om te zien of haar vermoeden juist is.
Wikipeddia over de kleine hersenen:
“De eerste functie van het cerebellum is de coördinatie van bewegingen om ze vlot en nauwkeurig te maken. Schade aan het cerebellum leidt tot schokkerige bewegingen en kan ook evenwichtsproblemen geven.”
De kleine hersenen zijn voor de fijne afstelling tussen waarnemingen en bewegingen. Ze dienen als schakelcentrum voor de aansturing van spieren. Representaties van nieuw geleerde bewegingen worden vermoedelijk in de kleine hersenen opgeslagen. De kleine hersenen lijken echter ook betrokken te zijn bij het uitvoeren van sterk geautomatiseerde handelingen, waarbij zij mogelijk de bewegingscoördinaten van bewegingen verschaffen, zonder tussenkomst van hogere motorische centra in de premotore schorsgebieden. Men vermoedt verder dat ook een functie als tijdschatting (timing) met het cerebellum verbonden is. Mensen met beschadigingen in de kleine hersenen kunnen bijvoorbeelde niet meer goed de duur schatten van een geluid, of het moment van een toekomstige gebeurtenis voorspellen (zoals een tennisspeler de bewegingen van een tegenstander anticipeert). Ook is het cerebellum betrokken bij associatieve leerprocessen zoals in klassiek conditioneren. Zo blijken laesies van het cerebellum het aanleren, maar ook de retentie van een eenmaal aangeleerde geconditioneerde oogknipreflex te verstoren. Mogelijk hangt dit laatste ook samen met een stoornis in de timing van gedragsfuncties.(1) Verder zijn er een aantal circuits van emotionele en mentale prikkelverwerking, waarbij ook het cerebellum wordt aangedaan.”
Net nu ik dacht dat pillen slikken vanzelfsprekend was geworden, een routine en een doodgewone dagelijkse noodzaak, kreeg ik ze gisteravond ineens niet weg. Even niet met alle gemak van de wereld een hoopje van 15 verschillende soorten levensgemak hap-slik-wegkrijgen. Kijk, afentoe moet ik wel twee keer slikken, maar zoals gisteren een keer of tien, dat ben ik eigenlijk niet meer gewend.
Zou mijn lijf me iets willen zeggen of was er gewoon even geen reflex-actie beschikbaar om mijn broodnodige dagelijkse noodzakelijkheden soldaat te maken. Ik denk eigenlijk niet dat het een bericht van mijn binnenste was maar gewoon een toevallige kortdurend maar wel op dat moment aandringende behoefte van mijn slikreflex de pillen maar niet te laten passeren. Gelukig, eind goed, al goed, na een aantal verwoede pogingen had elk tabletje de opgeworpen barrière gepasseerd.
Vanavond gaat het beter. Zeker weten, dan is het weer gewoon hap-slik-weg.
Om zeker te zijn van genoeg stroom gedurende de dag, tijdens wandelingen met Wiebe en zonder al te veel moeite heb ik een tweede accu aangevraagd. De toekenning was zo geregeld, maar de levering is een ander verhaal… De laatste mail van mijn WMO-adviseur stemt nog niet heel hoopvol:
De fabrikant van de accu in Amerika heeft een rechtszaak aan z’n broek hangen. Die levert momenteel dus helemaal niks! De Europese leverancier heeft nu aan Arcof gezegd dat ze hopen dat ze toch nog wat accu’s binnen zullen krijgen zo rond de 20ste september….maar ze houden een slag om de arm.
Arcof is zo attent geweest om ondertussen te zoeken naar een andere accu die je zou kunnen gebruiken. Helaas is jouw accu zó speciaal dat er geen enkele vervanging voor te vinden is behalve die uit Amerika. Dus het blijft even afwachten hoe de zaken daar gaan lopen.
Afwachtend dus en economisch omgaan met mijn huidige accu!
En dan denk je dat het even rustig is. Maar nee… Ik ben onstabiel.
Fysiek, mentaal het gaat met hoge pieken en diepe dalen. Een tijdje terug weer andere pillen, eentabletje hier eraf en daar d’r weer bij. Alles werkt, althans die pillen dan he… Mijn lijf niet. Ik ben onstabiel en het komt helemaal mijn strot uit!
Dus. Maar verder, voor zover er een verder is, gaat alles goed!
Zo ovelt het onheveer, die zenuwpijn. Als kiespijn, alof er constant een koudesnijwind langs je been waait, het tintelt en prikt als een slapend been dat wakker word maar dan de hele tijd… Dat soort pijn is serieus onprettig.
En dus ben ik nu erg blij dat de nieuwe medicijnen die ik heb gekregen, Neurontin 600mg, zo lekker en met weinig bijwerkingen lijken te werken. Het enige waar ik last van heb is af en toe trillende handen en niet kunnen slapen omdat mijn oude pijnmedicijn is uitgewerkt, die veroorzaakte een supergoede nachtrust. Dat fysiek moe zijn en dus niet kunnen slapen is geen goede combi..
En verder lijkt het er op dat mijn medicijnen eindelijk volledig goed ingesteld zijn… En dat is fijn, heel fijn. Weinig pijn, gedoen, trillende ledematen, een kalme blaas en een ‘gezond’ aanvoelend lijf! Hoera voor 20 pillen per dag, driewerf hoera, hoera, hoera!
Op de eeb of andere manier doen mijn benen meer zeer en trillen ze vaker dan ‘normaal’. Tijd voor maatregelen dus: Voor de nacht, wanneer ik vooral meer neurogene pijn in mijn benen heb, neem ik nu een pilletje Amitriptyline meer. Dat is helaas nog geen 100% oplossing doordat de trillende benen alles wakker houden. Dus ook daar een tabletje meer, baclofen tegen spasmen.
Nu alleen nog ff afwachten en hopen dat het helpt en dat ik er niet te moe van word. Dat is het mooie aan deze pilletjes: last van slaploosheid zal je niet krijgen. Maar ik ga er wel slechter van zien en mijn uithoudingsvermogen zegt ‘toedeledoki’. Dat is natuurlijk iets minder praktisch maar liecer dat dan zeer en trillen.
Dat is het ‘m he, met pillen enzo, het blijft gewoon schipperen met voordelen en nadelen! Want nu ik weer wat mee neem moet ik ook weer goed opletten dat mijn darmen, die net zo lekker op orde zijn, niet weer vastlopen. Ik ben manager van mijn eigen lijf, soms crisis manager en soms een maanager die erg houdt van de vrijdagmiddag borrel.
Conclusie? Soms heb je wat extra dope nodig en is het schipperen met energie. (overigens is het extra baclofennetje van deze ochtend nog net niet in werking )
Deze serie op BNN fascineert me, boeit me en zet me met beide benen op de grond. Een echte aanrader met geweldig mooie mensen gepresenteerd door Yvon Jaspers.
)
