Fysiek, mentaal het gaat met hoge pieken en diepe dalen. Een tijdje terug weer andere pillen, eentabletje hier eraf en daar d’r weer bij. Alles werkt, althans die pillen dan he… Mijn lijf niet. Ik ben onstabiel en het komt helemaal mijn strot uit!

Dus. Maar verder, voor zover er een verder is, gaat alles goed!

En dus ben ik nu erg blij dat de nieuwe medicijnen die ik heb gekregen, Neurontin 600mg, zo lekker en met weinig bijwerkingen lijken te werken. Het enige waar ik last van heb is af en toe trillende handen en niet kunnen slapen omdat mijn oude pijnmedicijn is uitgewerkt, die veroorzaakte een supergoede nachtrust. Dat fysiek moe zijn en dus niet kunnen slapen is geen goede combi..

En verder lijkt het er op dat mijn medicijnen eindelijk volledig goed ingesteld zijn… En dat is fijn, heel fijn. Weinig pijn, gedoen, trillende ledematen, een kalme blaas en een ‘gezond’ aanvoelend lijf! Hoera voor 20 pillen per dag, driewerf hoera, hoera, hoera!

Nu alleen nog ff afwachten en hopen dat het helpt en dat ik er niet te moe van word. Dat is het mooie aan deze pilletjes: last van slaploosheid zal je niet krijgen. Maar ik ga er wel slechter van zien en mijn uithoudingsvermogen zegt ‘toedeledoki’. Dat is natuurlijk iets minder praktisch maar liecer dat dan zeer en trillen.

Dat is het ‘m he, met pillen enzo, het blijft gewoon schipperen met voordelen en nadelen! Want nu ik weer wat mee neem moet ik ook weer goed opletten dat mijn darmen, die net zo lekker op orde zijn, niet weer vastlopen. Ik ben manager van mijn eigen lijf, soms crisis manager en soms een maanager die erg houdt van de vrijdagmiddag borrel.

Conclusie? Soms heb je wat extra dope nodig en is het schipperen met energie. (overigens is het extra baclofennetje van deze ochtend nog net niet in werking )

Doordat ik te lang doorgegaan ben n mijn enthousiasme en nieuwschierigheid heb ik gisteren wel bijna 20 van de 24 uur geslapen. Nu ben ik weer voor 80% opgeladen en zal het morgen wel weer echt goed gaan. Vandaag doe ik dus nog hel rustig aan!

Ok ga weer slapen!

Nu ik dit typ voel ik me ineens oud. De tijd is voorbij gevlogen en er is zo ontzettend veel gebeurd tussen 1 februari 2008 en 1 februari 2010. Jeetje. Zo ontzettend veel. En dat terwijl ik soms het gevoel heb dat er nul komma nul actie in mijn leven is. Gevlogen is de tijd, als een malle, hard, veel, snel en tegelijk met een slakkengang.

Verder dan concluderen dat de tijd omgevlogen is kom ik niet. Alhoewel, in mijn hoofd ratelt het gebeurtenissen. Ik weet het allemaal nog exact. Mentaal is het niet zinnig om alles weer op te halen, ik ben sterk maar… Op die manier met het verleden aan de haal gaan is nog net een brug te ver.

Laten we het er op houden dat de tijd gevlogen is, uitgevlogen, het was goed, beter, best en vooral ook zinnig. Alles wat gebeurd is heeft me gebracht waar ik nu ben en daar ben ik best tevreden mee.

Ik heb Devic, gekke ogen en een supersonische rolstoel. Maar verder gaat alles goed

Deze controle was bij een neuro-opthamologe, deze oogarts is gespecialiseerd in oogaandoeningen die veroorzaakt worden door neurologische problemen. Uit de onderzoeken bleek dat mijn rechter oog de afgelopen 2 jaar is verslechterd. Ik ben niet blind, het is alleen allemaal niet zo scherp. De verslechtering is hoofdzakelijk veroorzaakt door de keratpconus en dus ben ik nu door verwezen naar een keratoconus-specialist om alle opties eens te bekijken.

Vermoeiend, confronteren maar zeker glashelder.

Verder was Tibbe afgelopen maandag ineens niet zo lekker en is Enssan met hem naar de dierenarts geweest. Blaasontsteking is de conclusie. Hij heeft een aantal prikken gekregen en hij lijkt er al enorm van opgeknapt! Doordat onze lieverd ziek was is het koken er bij ingeschoten. We hebben de afgelopen dagen bezorg chinees gegeten…

Vanavond staat op het menu: gegrilde kabeljauwhaasjes met friseesla en ovenaardappelen.

Sinds de maandag na kerst heb ik een tweede homeopathisch middel dat mij al het bovenstaande meer dan gunt. Ik neem nu Sabadilla en Stramonium alszijnde antidepressiva. En ze werken bijzonder goed. Erg goed zelfs. En daarnaast hebben ze alleen positieve bijwerkingen. Hoezee!

Daarnaast ben ik in een nieuwe fase beland bij de psycholoog. In plaats van 1 keer per week hoef ik zlechts 1 keer in de twee weken te komen praten. Deze ‘afbouw’ is normaal. Elke week blijven gaan is niet goed. Zaken mogen rusten. En in de praktijk moet ik op de juiste manier om gaan gaan met alle hoofdzaken die de revue gaan passeren.

Ik ben in orde. Fijn.